Nauka gry na gitarze



Firma Yamaha

jest światowym liderem jeśli chodzi o wprowadzanie nowoczesnych technologii i łączenie ich z tradycyjnymi rozwiązaniami. Seria gitar elektroakustycznych APX wyposażona w system Acoustic Resonance Transducer, cechuje się fantastycznym brzmieniem, a bardzo wygodny gryf przypadł do gustu gitarzystom elektrycznym, którzy przyzwyczajeni są do niskiej akcji strun i wąskiej szyjki. (więcej)

Pierwotnie przeznaczony do

muzyki jazzowej Gibson ES335, przypadł do gustu artystom, którzy obracali się w klimatach rockowych i bluesowych. Dzięki unikatowej konstrukcji instrument ten jest niezwykle uniwersalny i radzi sobie doskonale w barwach czystych i przesterowanych. (więcej)

Do dnia dzisiejszego

Gibson SG pozostaje jedną z najbardziej pożądanych gitar na świecie. Niewiarygodna wszechstronność tego modelu sprawia, że jest ona równie popularna w kręgach gitarzystów rockowych, bluesowych i metalowych. (więcej)

Obok rankingu

100 najlepszych solówek, istnieje też kilak rankingów 100 najgorszych solówek wszechcasów, ciekawostką jest że wysokie miejsca w tych rankingach zajmują tacy znakomici gitarzyści jak Kirk Hammet czy John Frusciante. (więcej)

Tagi

  • Eddie Van Halen
  • Van Halen
  • Gitara
  • Gitarzysta
  • Gitara elektryczna
  • Fender
  • Gibson
  • Peavey
  • Peavey Wolfgang
  • Jump!
  • Rock
  • Hard Rock

Eddie Van Halen

2012-01-01 12:41
Adam
Edward Lodewijk Van Halen urodził się 26 stycznia 1955 roku w Nijmegen. Swoją przygodę z muzyką rozpoczął za namową ojca. Początkowo grał na fortepianie, później na perkusji, jego brat wybrał zaś gitarę. Niedługo potem okazało się, że to Eddie radzi sobie lepiej z grą na tym instrumencie. Technikę szkolił samodzielnie oraz ucząc się u profesjonalistów, a inspiracją były dla niego utwory Claptona.

Gdy Van Halen ukończył szkołę grywał w miejscowych zespołach. Kolejnym przystankiem jego kariery była grupa muzyczna o pierwotnej nazwie Mammoth stworzona z braci Van Halen, Davida Lee Rotha i Michaela Antony’ego w roku 1972 w Pasadenie. W roku 1985 wokalista Roth opuścił zespół, wówczas na jego miejsce wszedł Sammy Hagar. Po dołączeniu nowego członka do grupy, zespół nagrał najlepiej sprzedający się album w całej historii zespołu „5150”. W roku 1977 nastąpiła ponowna zmiana wokalisty Mammotha na Gary’ego Cherone’a. Rok później Eddie został wybrany najlepszym gitarzystą roku wg magazynu „Guitar Player”. Po dwóch latach w trakcie sesji nagraniowej Gary zrezygnował ze współpracy, był to ciężki okres zarówno dla zespołu jak i samego Eddiego – chorował na raka języka, rozwiódł się z Valerie Bertinelli. Piosenkarze Mammotha zmieniali się nieustannie, w roku 2004 do zespołu powrócił Sammy Hagar, działalność zakończył jednak już po dwóch latach. Tego samego roku Eddie zmienił swój wizerunek i zaczął leczyć się z uzależnienia alkoholowego. Po tej metamorfozie zespół Van Halen wrócił na scenę wraz z Rothem, Wolfgangiem – synem Eddiego oraz nowym basistą i wyruszył w trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych. Ta okazała się wielkim sukcesem i przyniosła zarobek ponad stu milionów dolarów. W roku 2007 zespół wprowadzony został do Rock and Roll Hall of Fame, przewodniczącymi wydarzenia było Velvet Revolver.
Eddie Van Halen podczas koncertu z Michaelem Jacksonem
Eddie Van Halen podczas koncertu z Michaelem Jacksonem

Popularność Van Halen opierała się na niepowtarzalnych koncertach i świetnej technice Eddiego w grze na gitarze. Muzyk propagował tapping i hammer-ony, dźwięki wydobywał z różnych modeli gitar – Gibson, Kramer, Music Many, Peavey. Nazywa się go jednym z najszybszych gitarzystów świata, tworzy muzykę na gitarze akustycznej, a nawet na keyboardzie. Solówki wykonywane przez Van Halena – m.in. wykonana w New Haven w 1986 roku - uznawane są za najlepsze na świecie.

Napisz komentarz

Drogie czytelniczki / drodzy czytelnicy.
Wszystkie komentarze są moderowane, z tego też powodu proszę nie umieszczać komentarzy obraźliwych. Komentarz nie może zawierać linków do innych stron. Wasze komentarze będą ukazywać się z pewnym opóźnieniem.