Pierwszą gitarę elektryczną

skonstruował w 1931 zwolniony z pracy i narzekający na nudę George Beauchamp. Tygodniami eksperymentował w kuchni używając materiałów znalezionych w domu. Efektem jego depresji stał się przetwornik, użyty w pierwszej gitarze elektrycznej, stworzonej przez jego przyjaciela Paula Bartha na tym samym stole kuchennym. (więcej)

Frank Zappa był właścicielem

najsłynniejszej gitary Jimiego Hendrixa Stratocaster, którego Jimi podpalił podczas Miami Pop Festival). Zappa odnowił instrument i nagrał na nim kultowy album "Zoot Allures". Następnie słynneg Fendera Frank podarował swojemu synowi Dweezilowi. (więcej)

Druga fala popularności

Big Muffa przyszła pod koniec lat 80tych i na początku 90tych ubiegłego wieku, kiedy to triumfy święciły zespoły grungowe. Brudne i potężne brzmienie tego efektu słychać między innymi na płytach Nirvany, Smashing Pumpkins i Mudhoney. (więcej)

Nagły rozwój gry na gitarze

przypisać można hiszpańskiemu kompozytorowi – Francisco Tárrega, żyjącemu na przełomie XIX i XX wieku. (więcej)

Tagi

  • Carlos Santana
  • rock
  • hard rock
  • blues rock
  • jazz rock
  • Samba Pa Ti
  • Rock and Roll Hall of Fame

Carlos Santana

20 lipca 1947 roku w Meksyku w Autlán de Navarro na świat przyszedł Carlos Santana. Z zawodu ojciec Santany był skrzypkiem, dlatego pragnął zarazić syna pasją do tego instrumentu. Stał się więc jego nauczycielem, a Carlos już jako mały chłopiec stał się członkiem zespołu ojca. Jego gust muzyczny uformował się jednak dopiero po przesłuchaniu utworów bluesowych i rockowych i to te gatunki muzyczne spodobały mu się najbardziej i w wieku ośmiu lat zamienił skrzypce na gitarę. Na początku lat sześćdziesiątych Carlos wraz z rodziną – rodzicami oraz braćmi (Jorem i Antonio) i czterema siostrami (Laurą, Irmą, Leticią i Marią) przeprowadził się do Kalifornii. Tam Santana brał czynny udział w rozwoju muzyki rockowej. W roku 1996 założył pierwszy swój zespół – Santana Blues Band. Grupa zyskała sławę po koncercie na festiwalu w Woodstock, wtedy stali się popularni na całym świecie i skrócili nazwę do Santana. Zespół został uznany za promotorów rocka latynoskiego. Solowo Santana wydał parę albumów studyjnych, jednak nie zyskał tak wielkiej sławy jak w towarzystwie zespołu.
W kolejnej dekadzie Carlos zaczął tworzyć własne utwory, nagrywać z wielkimi postaciami sceny muzycznej – Johnem McLaughlinem, Herbiem Hancockiem, Waynem Sorterem, Billym Cobhamem - oraz sprawdzać się w muzyce eksperymentalnej jazzu i jazz-rocka. W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych jego popularność wyraźnie spadła. Muzyka straciła na charakterze i muzyk ustąpił miejsca twórcom muzyki pop i zespołom. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych powrócił z impetem, wydając płytę „Supernatural”, opartej na współpracy z młodszymi gwiazdami - Robem Thomasem, Everlastem, czy Maná.

Rok przed wydaniem „Supernatural” Santana zostało wprowadzone do Rock and Roll Hall of Fame. W 2003 roku znalazł się na piętnastym miejscu na liście „100 najlepszych gitarzystów wszechczasów” magazynu „Rolling Stone”.
Dziś Santana nie pokazuje się w mediach, choć w roku 2006 wziął udział w kampanii reklamowej radia RMF FM. Wraz z żoną utworzył też fundację wspierającą kupno sprzętów medycznych dla chorych dzieci. Artysta wciąż pracuje nad nowymi albumami. Ostatni to „Guitar Heaven: Santana Performs The Greatest Guitar Classics od All Time” z 2010 roku.

Dziś muzykę której początek dał Carlos Santana nazywamy latynoską. W swojej twórczości muzyk wykorzystywał mieszankę gatunków muzycznych i szybkie brzmienia gitarowe na wzór stylu Ameryki Łacińskiej.