Jimmy Page zagrał w filmie

obok Jacka White'a (The White Stripes, The Dead Weather) i The Edge (U2). Reżyserem filmu jest Davis Guggenheim. Jest to dokument, w którym trzech gitarzystów (z całkowicie różnych muzycznych światów) spotyka się, rozmawia i wspólnie muzykuje. Mimo innego podejścia do twórczości i gry na gitarze, panowie znajdują wiele wspólnego. (więcej)

Zakk jest człowiekiem

o niesłychanej woli walki. Przez ostatnie kilka lat całkowicie zmienił swój tryb życia. Lekarze zdiagnozowali u niego zakrzepicę płuc i od tego czasu Wylde postanowił prowadzić bardziej higieniczne życie. Rzucił palenie i praktycznie całkowicie ograniczył spożycie alkoholu. (więcej)

Hasło promocyjne

efektów firmy ProCo brzmi "The Sound Of The Undergund". Jest to niezwykle trafiona forma promocji gdyż przez ostatnie dekady popularny Szczur stał się kultowy w kręgach gitarzystów niezależnych i alternatywnych. (więcej)

Pierwsza seria gitar

Gibson ES-175 wyprodukowana została w ilości zaledwie 129 egzemplarzy. Oryginalne gitary z "epoki" osiągają więc niebotyczne ceny. Nowa wersja gitary, która produkowana jest według oryginalnej specyfikacji, jest znacznie tańsza i łatwiej dostępna. (więcej)

Tagi

  • Hubert Sumlin
  • Blues
  • Gitarzysta
  • Muzyk
  • Kompozytor
  • Gitara
  • Gitara elektryczna
  • Gitara akustyczna
  • Muzyka
  • Gitarzysta bluesowy

Hubert Sumlin - legenda bluesa z Mississippi

Hubert Sumlin urodził się 16 listopada 1931 roku w Greenwood w Mississippi. Dorastał w Hughes w Arkansas. Pierwszą gitarę otrzymał w wieku ośmiu lat i tak rozpoczęła się jego długa przygoda z muzyką.

Po raz pierwszy spotkał Howlin’ Wolfa niedługo przed jego przeprowadzką z Memphis do Chicago w roku 1953. Wówczas zatrudniony gitarzysta Wolfa – Willie Johnson zdecydował się mu nie towarzyszyć. Wolf zatrudnił na jego miejsce Jody’ego Williamsa, a już rok później Huberta, oferując mu stanowisko drugiego gitarzysty. Gdy w roku 1955 Williams odszedł z zespołu, uczynił Sumlina głównym gitarzystą. Rolę tą pełnił do końca kariery Wolfa. Krótką przerwę Hubert zrobił w roku 1956, kiedy występował u boku Muddy’ego Watersa. Chcąc nieustannie polepszać warsztat Huberta, Howlin’ zapisał go na zajęcia z gry na keyboardzie w Chicago Conservatory of Music. Sumlin występował z Wolfem na albumie „The Rockin’ Chair Album”, który zdobył miano trzeciego „Najlepszego Gitarowego Albumu Wszechczasów” wg. Mojo w roku 2004. Po śmierci Wolfa w roku 1976 Sumlin kontynuował pracę z pozostałymi członkami zespoł nieżyjącego artysty pod nazwą „The Wolf Pack”. Współpraca ta przetrwała do roku 1980.

Ponadto Hubert tworzył muzykę sam, posługując się własnym nazwiskiem. Rozwinął się jako muzyk sesyjny, a efektem jego ciężkiej pracy był wydany w roku 2004 “About Them Shoes”. W tym samym roku przeszedł ciężką operację płuc. Tuż po rekonwalescencji wznowił działalność muzyczną, poświęcając się do końca swoich dni.

W roku 2008 artysta dodany został do „Blues Foundation Hall of Fame”. Ponadto wraz z Henrym Grayem, Alvinem Jonesem, Samem Layem i Colinem Lindenem otrzymał w roku 1999 nominację do nagrody Grammy za album „Tribute to Howlin’ Wolf”. Kolejną zaszczytną nominację dostał za „Legends” w roku 2000 wraz z Pinetopem Perkinsem. Sześć lat później za swój indywidualny projekt „About The Shoes”, a w roku 2010 za współudział w „Live! In Chicago” Kenny’ego Wayne’a Shepherda. Muzyk zdobył liczne nagrody Blues Music Awards, a także pełnił rolę jurora w piątej edycji „Independent Music Awards”, wspierającego młodych niezależnych artystów. Hubert uplasował się na czterdziestym trzecim miejscu rankingu „100 Najlepszych Gitarzystów Wszechczasów” sporządzonego przez „Rolling Stone”.

Sumlin zmarł 4 grudnia 2011 roku w szpitalu w Wayne w New Jersey wskutek niewydolności serca. Miał osiemdziesiąt lat. Koszty pogrzebu pokryli Keith Richards i Mick Jagger.