Stone Carpenter Gossard – kariera solowa

W roku 1992 Gossard dołączył do członków zespołu Satchel w celu stworzenia nowego bandu Brad. Debiutancki album „Shame” powstał już rok później. Jego następcą był „Interiors” z 1997, „Welcome to Discovery Park” z 2002 oraz „Brad vs Satchel” z 2005 roku. Czwarty studyjny album Brad wydał w sierpniu 2010 roku, jego tytuł to „Best Friends?”. W kwietniu 2012 roku na półkach sklepów muzycznych fani ujrzeli „United We Stand”.

W roku 1995 członkowie Pearl Jamu pojawili się na albumie „Mirror Ball” Neila Younga, biorąc jednocześnie udział w następującej po nim trasie koncertowej.

We wrześniu 2011 roku Gossard jako pierwszy z członków Pearl Jamu zdecydował się na karierę solową, wydając album „Bayleaf”. Krążek gromadził materiał, jaki Gossard stworzył przez cztery-pięć lat poprzedzających jego wydanie. Przedstawił Stone’a w dobrym świetle muzyka utalentowanego, multiinstrumentalisty oraz wokalisty. W utworach słychać wpływ Franka Blacka, Rufusa Wanwrighta, a także Rolling Stonesów. Artysta ma w planach wydanie kolejnego studyjnego albumu, dla którego inspiracją są dla niego brzmienia country i folku. Utwory „Both Live”, „Young Flames”, czy „Beyond Measure” ukazały się na oficjalnej stronie Pearl Jamu. Artysta współpracował nad ich nagraniem z Hansem Tauberem, Petem Drogem, Reganem Hagarem, Arim Josha i innymi cenionymi muzykami.

Wraz z Reganem Hagarem utworzył wytwórnię płytową Loosegroove Records w 1994 roku. W roku 1996 otrzymała ona status niezależnej. Jako producent Stone miał okazję współpracować z różnego rodzaju muzykami. Wytwórnia wydała płyty wielu artystów rockowych i hiphopowych. Najbardziej popularnymi, z którymi relację zawodową nawiązał Gossard byi Satchel, Green Apple Quick Step, Weapon of Choice, czy Critters Buggin. W roku 2000 została ona zamknięta. W czasie pracy z Loosegroove Records artysta otworzył jednak swoją własną wytwórnię – Studio Litho w Seattle. Pracował w tym czasie z Soundgarden, Screaming Trees, Dave Matthews Band, Deftones, a nawet z Brad i Pearl Jam.

W roku 1992 Gossard zadebiutował jako aktor filmowy w „Singles” u boku Jeffa Amenta i Eddiego Veddera. Zagrał wówczas samego siebie, grającego na gitarze w zespole Citzien Dick.Stone Gossard znany jest ze stanowczego rytmu, towarzyszącego jego grze na gitarze. Jego inspiracją są Led Zeppelin, Kiss, Jimi Hendrix i Van Halen, a także brzmienia funku i rapu. Artysta używa Fendera Telecastera oraz Gibsona Les Paul. Eddie Vedder, z którym Gossard miał okazję pracować m.in. w Pearl Jam, stwierdził, że praca z artystą jest wyjątkowo trudna. Współpraca z zespołem pozwoliła mu na rozwinięcie się w roli twórcy utworów. Osiem z jedenastu utworów zawartych na albumie „Ten” została napisania przez Gossarda. W tym – „Alive”, „Even Flow” i „Black”. Ponadto stworzył teksty piosenek do „Mankings”, „No Way”, „All Those Yesterdays”, „Strangest Tribe”, „Thin Air”, „Of The Girl”, „Rial”, „Don’t Gimme No Lip”, czy „Fatal”. Ponadto mógł ukazać swój talent wokalny w “Mankind” i “Don’t Gimme No Lip”. Ponadto większość pierwszych utworów Pearl Jamu bazowało na pomysłach Gossarda, a także pełnił rolę gitarzysty prowadzącego w wielu utworach zespołu.

W życiu prywatnym Gossard jest ojcem Vivian Sparks, urodzonej w roku 2007. Recenzując album Pearl Jamu z roku 2006 redaktor „Rolling Stone” David Fricke przyznał, że zarówno Gossard jak i Mike McCready niesłusznie wykluczeni zostali z listy „100 najlepszych gitarzystów wszechczasów”. W lutym 2007 roku obydwaj znaleźni się na „20 Najlepszych Bogów Gitary”.