Zainteresowanie muzyk± rockow± wykaza³ we wczesnych latach sze¶ædziesi±tych. Pocz±tkowo grywa³ w amatorskich zespo³ach w mie¶cie, pó¼niej za¶ do³±czy³ do Hawkwind, gdzie pe³ni³ rolê basisty, a tak¿e sporadycznie wokalisty. W czasie trasy koncertowej po Kanadzie znacznie pog³êbi³o siê jego uzale¿nienie od narkotyków, a tak¿e konflikty z cz³onkami zespo³u. W maju tego samego roku zosta³ zatrzymany przez stra¿ graniczn± – znaleziono przy nim bowiem siarczan amfetaminy. Zaj¶cie to zmusi³o Hawkwind do odwo³ania kilku koncertów, co w rezultacie doprowadzi³o do wyrzucenia Lemmy’ego z zespo³u. Na jego miejsce nied³ugo potem wst±pi³ Paul Rudolph.Tu¿ po powrocie do Wielkiej Brytanii Ian zacz±³ formowaæ w³asny zespó³ Motorhead, którego nazwa powsta³a od singla jaki zdecydowa³ siê napisaæ nied³ugo przedtem. W grupie pe³ni³ rolê lidera, gitarzysty basowego, a tak¿e wokalisty. W przeciwieñstwie do Hawkwind i dotychczasowych przyzwyczajeñ muzycznych Kilmistera gatunek muzyczny Motorhead opiera³ siê na prostych riffach, brzmi±cych nieraz jak punk rock. Nied³ugo potem zespó³ okaza³ siê byæ jednym z najbardziej przyczyniaj±cych siê do kszta³towania trash metalu. Grupa odnios³a ogromny sukces, zdoby³a fanów, a sam Lemmy Kilmister zdoby³ serca fanów heavy metalu na ca³ym globie.
hoæ po paru latach Motorhead nie zrezygnowa³ z dzia³alno¶ci, to znacznie zmniejszy³ produkcjê wydawanych p³yt i ilo¶æ tras koncertowych. Kilmister po¶wiêci³ siê udzia³owi w wielu innych projektach muzycznych – m.in. „Probot” Dave’a Grohla, a tak¿e wyda³ autobiografiê „Bia³a Gor±czka”.
Talent muzyczny Lemmy’ego doceniony zosta³ w roku 2006, kiedy zaj±³ 48 miejsce na li¶cie „100 najlepszych wokalistów wszechczasów” wg „Hit Parader”. Sporz±dzony przez Roadrunner Records w roku 2009 ranking „50 najlepszych heavymetalowych frontmanów” uplasowa³ go na miejscu dwudziestym drugim.
Komentarze