Bernie London uznawany jest

za prekursora muzyki country-rock, która obecnie jest jednym z najpopularniejszych stylów w Stanach Zjednoczonych, a wielu muzyków z tego nurtu otwarcie przyznaje się do inspiracji twórczością Londona. (więcej)

W latach 90tych

ubiegłego wieku Dave Gahan zerwał z wizerunkiem "grzecznego chłopca", który przylgnął do niego w poprzedniej dekadzie. Artysta zapuścił włosy i brodę a jego zachowania sceniczne stały się bardziej prowokacyjne. "Wymarzony idol rodziców nastolatek" raz na zawsze zmienił swój image. (więcej)

Basista zespołu

Queen - John Deacon, wciąż jest oficjalnym członkiem zespołu. John wycofał się jednak z czynnej działalności muzycznej już w 1997 roku. Obecnie mieszka w Londynie w raz żona i szóstką dzieci. (więcej)

Doskonała alternatywa

dla gitar jazzowych firmy Gibson. Yamaha wprowadzając modele z serii AES otworzyła się na potrzeby gitarzystów szukających klasycznego brzmienia i designu, ale nieco znudzonych typowymi konstrukcjami tego typu. (więcej)

Tagi

  • Thomas Richard Bolin
  • Tommy Bolin
  • Gitarzysta
  • Gitara
  • Gitara elektryczna
  • Muzyka
  • Fender
  • Gibson
  • Struny

Thomas Richard „Tommy” Bolin

Thomas Richard „Tommy” Bolin urodził się 1 sierpnia 1951 roku w Sioux City. Przygodę z gitarą rozpoczął tuż przed przeprowadzką do Boulder w Colorado. Przed wstąpieniem do Ethereal Zephyr grał z American Standard. W EZ, które wkrótce skrócone zostało do Zephyr. Grupa włączała w skład Davida Givensa oraz Candy Givens. Drugi album zespołu – „Going Back to Colorado” powstało przy współpracy z nowym perkusistą – Bobbym Bergem, który pojawiał się od czasu do czasu w późniejszych projektach Thomasa.

W roku 1972 Bolin stworzył własny zespół łączący jazz, rock i blues. Energy nie wydało za życia Tommy’ego żadnego albumu, jednak po jego śmierci na rynku ukazało się kilka nagrań zespołu. W tym czasie Bolin pojawił się na płycie Billy’ego Cobhama „Spectrum”u boku Lelanda Sklara i Jana Hammera. Rok później zastąpił Domenica Troiano w James Gang. Z zespołem wydał dwa nagrania – „Bang!” i “Miami”. Współpraca skończyła się w roku 1974, tuż po trasie koncertowej promującej “Miami”. Kolejnie pracował z paroma muzykami rockowymi i jazzowymi – Alphonsem Mouzonem przy „Mind Transplant”. Ponadto koncertował z Carminem Appicem, Moxym i The Good Rats.Wkrótce przy współpracy z Nemperor Tommy zdecydował się na wydanie debiutanckiego albumu solowego, na którym miał zamiar wystąpić również w roli wokalisty. Nad krążkiem pracowali David Foster, David Sanborn, Jan Hammer, Stanley Sheldon, Phil Collins i Glenn Hughes. W tym samym czasie otrzymał propozycję zastąpienia Ritchiego Blackmore’a w Deep Purple. Była to alternatywa dla zespołu, który zastanawiał się nad zawieszeniem działalności. Tommy pojawił się na przesłuchaniu z dziewczyną. Przez kolejne cztery godziny grał z Deep Purple, po tym czasie został zatrudniony. Na początku roku 1975 artysta wykonał część gitarową w nagraniach kanadyjskiego zespołu Moxy, pracującego w tym czasie nad debiutanckim albumem. Tego samego roku na rynku ukazał się pierwsze solowe nagranie Bolina – „Teaser”.


Wkrótce Deep Purple przeniosło się do Niemiec, gdzie rozpoczęło współpracę nad „Come Taste The Band”. Bolin napisał siedem na dziewięć utworów, w tym m.in. „Owed To G.”, będący hołdem dla George’a Gershwina. Album wydany został pod koniec roku 1975, wraz z początkiem trasy koncertowej po Australii, Stanach Zjednoczonych oraz Japonii.

Po rozpadzie grupy w roku 1976 Tommy powrócił do kariery solowej, mając w zanadrzu wydanie kolejnego albumu. Nawiązał wówczas współpracę z Narada Michaelem Waldensem, Markem Steinem, Norma Jeanem Bellem, Reggiem McBridem, Jimmym Haslipem, Maxem Carlem Gronenthalem i Hohnniem Bolinem (młodszym bratem Tommy’ego). Pod koniec tego roku rozpoczął nagrania do „Private Eyes” – drugiego i ostatniego albumu solowego artysty. Również trasa koncertowa promująca album okazała się być ostatnią. Podczas ostatniego koncertu 3 grudnia 1976 roku inaugurował występ Beck, będąc proszonym o bis przy utworze „Post Toastee”. Jeden dzień później zmarł na Florydzie wskutek przedawkowania narkotyków. Pochowany został w Calgary Cemetery w Sioux City.

W roku 1999 Glenn Hughes – lider Deep Purple i przyjaciel Bolina – przedsięwziął trasę koncertową po pięciu miastach w Texasie. Nawiązał współpracę z Johnniem Bolinem, Rockym Athasem i Craigem Ericksonem. Grupa wykonała listę piosenek Tommy’ego.