Nauka gry na gitarze



Nagły rozwój gry na gitarze

przypisać można hiszpańskiemu kompozytorowi – Francisco Tárrega, żyjącemu na przełomie XIX i XX wieku. (więcej)

Firebird X postawił na nowe technologie

wyposażony został w automatyczny system strojenia i wbudowany procesor DSP, to cechy które wyróżniają gitarę spośród innych, klasycznych konstrukcji. (więcej)

Mimo cięzkiej choroby

i pogarszającego się stanu zdrowia, Freddie intensywnie pracował nad nowym albumem zespołu Queen. Artysta zmarł 24 listopada 1991 z powodu powikłań wywołanych przez AIDS. (więcej)

Najsłynniejszą gitarą

Ericka Claptona jest "Blackie", którą artysta sam poskładał z elementów pochodzących z różnych gitar Fendera. Obecnie Fender produkuje replikę słynnej gitary, zachowując przy tym wszystkie szczegóły. Gitara ma więc odwzorowane wszystkie obicia i zarysowania, skopiowano nawet przypaloną od papierosa główkę instrumentu. (więcej)

Tagi

  • Tryl
  • Ozdobnik
  • Technika
  • Gry.Hammer-on
  • Pull-off
  • Muzyka
  • Kostkowanie
  • Dzwięki
  • Gitara
  • Struny
  • Instrumnet

Tryl - technika gry na gitarze i nie tylko

2012-06-15 10:14
Gabi
Techniką, której zasady opierają się o hammer on i pull-off jest tryl, opierający się na naprzemiennym graniu dźwięku właściwego i jego górnej sekundy – małej lub wielkiej. Chcąc w sposób najprostszy wyjaśnić na czym polega można powiedzieć, że jest to dynamiczne granie dwóch dźwięków przy połączeniu hammer onu i pull-offu. W przypadku gitary tryl wykonuje się zazwyczaj na jednej strunie. Jego historia sięga dawnych lat. Ciekawostką jest, że Ludwig van Beethoven wykorzystał tryl w interwale sekundy małej na początku utworu „Dla Elizy”. Był to ponadto jego motyw przewodni. Dziś tryl stanowi częsty element solówek w heavy-metalu. Nazywa się go ornamentem, ozdobnikiem dźwięku.

W notacji muzycznej tryl oznaczany jest jako „tr” nad nutą, nieraz przy połączeniu z falistą linią. Jest to istotny element, jeśli stosujemy go na co najmniej dwóch nutach. Chcąc wykonać go poprawnie należy trącić raz strunę, kolejnie uderzać i odrywać palec. Przeważnie jego prędkość nie jest stała, a z czasem rośnie. Ilość zmian dźwięku zależy od długości nuty wraz z trylem. W przypadku wolnego tempa nutę gramy dłużej, a tryl zaprezentuje bogatszy zbiór dźwięków. Dłuższe tryle, wymagające różnic dynamicznych (np. crescendo – stopniowego wzmocnienia dynamiki) wykonuje się kostką. W tempie szybkim nuta będzie krótsza, istnieje również możliwość, że tryl zredukuje się do niej, dźwięku wyższego o jedną sekundę i ponownie do nuty.

W przypadku muzyki jazzowej tryl przeobraża się w różne formy. Często zaczyna się nie koniecznie od górnej sekundy, ale też od dźwięku głównego. Możemy również znaleźć tu sekundę dolną. Często tryl porównywany jest do tremolo, gdyż ten pełni jego rozszerzoną funkcję.

Przy poświęceniu odpowiedniej ilości czasu na naukę, tryl stanowi jedną z łatwiejszych do opanowania technik zdobniczych dźwięku.

Napisz komentarz

Drogie czytelniczki / drodzy czytelnicy.
Wszystkie komentarze są moderowane, z tego też powodu proszę nie umieszczać komentarzy obraźliwych. Komentarz nie może zawierać linków do innych stron. Wasze komentarze będą ukazywać się z pewnym opóźnieniem.