Nauka gry na gitarze



Istotną sprawą jest

by tuner gitarowy w formie stomp-boxa był "niewidzialny" i "niesłyszalny" w torze sygnałowym między gitarą a wzmacniaczem. Digitech HT6, wyposażony w prawdziwy bypas, nie ingeruje w brzmienie gitary i jest całkowicie neutralny dla sygnału. (więcej)

Miał zaskakującą umiejętność

łączenia popowych melodii i ciężkich rockowych brzmień. Mowa o Kurcie Cobainie, który w wielu wywiadach przyznawał się, że słucha bardzo różnej muzyki. Łączenie punkowej energii i melodyjnych refrenów stały się kluczem do sukcesu Nirvany. (więcej)

Pierwsza seria gitar

Gibson ES-175 wyprodukowana została w ilości zaledwie 129 egzemplarzy. Oryginalne gitary z "epoki" osiągają więc niebotyczne ceny. Nowa wersja gitary, która produkowana jest według oryginalnej specyfikacji, jest znacznie tańsza i łatwiej dostępna. (więcej)

Nietypowe mocowanie

paska w modelu SG, przysparza wielu problemów. Złe wyważenie powoduje opadanie główki, co znacznie wpływa na komfort gry. Dobrym rozwiązaniem jest użycie grubszego paska, który minimalizuje ten problem. (więcej)

Tagi

  • Tryl
  • Ozdobnik
  • Technika
  • Gry.Hammer-on
  • Pull-off
  • Muzyka
  • Kostkowanie
  • Dzwięki
  • Gitara
  • Struny
  • Instrumnet

Tryl - technika gry na gitarze i nie tylko

2012-06-15 10:14
Gabi
Techniką, której zasady opierają się o hammer on i pull-off jest tryl, opierający się na naprzemiennym graniu dźwięku właściwego i jego górnej sekundy – małej lub wielkiej. Chcąc w sposób najprostszy wyjaśnić na czym polega można powiedzieć, że jest to dynamiczne granie dwóch dźwięków przy połączeniu hammer onu i pull-offu. W przypadku gitary tryl wykonuje się zazwyczaj na jednej strunie. Jego historia sięga dawnych lat. Ciekawostką jest, że Ludwig van Beethoven wykorzystał tryl w interwale sekundy małej na początku utworu „Dla Elizy”. Był to ponadto jego motyw przewodni. Dziś tryl stanowi częsty element solówek w heavy-metalu. Nazywa się go ornamentem, ozdobnikiem dźwięku.

W notacji muzycznej tryl oznaczany jest jako „tr” nad nutą, nieraz przy połączeniu z falistą linią. Jest to istotny element, jeśli stosujemy go na co najmniej dwóch nutach. Chcąc wykonać go poprawnie należy trącić raz strunę, kolejnie uderzać i odrywać palec. Przeważnie jego prędkość nie jest stała, a z czasem rośnie. Ilość zmian dźwięku zależy od długości nuty wraz z trylem. W przypadku wolnego tempa nutę gramy dłużej, a tryl zaprezentuje bogatszy zbiór dźwięków. Dłuższe tryle, wymagające różnic dynamicznych (np. crescendo – stopniowego wzmocnienia dynamiki) wykonuje się kostką. W tempie szybkim nuta będzie krótsza, istnieje również możliwość, że tryl zredukuje się do niej, dźwięku wyższego o jedną sekundę i ponownie do nuty.

W przypadku muzyki jazzowej tryl przeobraża się w różne formy. Często zaczyna się nie koniecznie od górnej sekundy, ale też od dźwięku głównego. Możemy również znaleźć tu sekundę dolną. Często tryl porównywany jest do tremolo, gdyż ten pełni jego rozszerzoną funkcję.

Przy poświęceniu odpowiedniej ilości czasu na naukę, tryl stanowi jedną z łatwiejszych do opanowania technik zdobniczych dźwięku.

Napisz komentarz

Drogie czytelniczki / drodzy czytelnicy.
Wszystkie komentarze są moderowane, z tego też powodu proszę nie umieszczać komentarzy obraźliwych. Komentarz nie może zawierać linków do innych stron. Wasze komentarze będą ukazywać się z pewnym opóźnieniem.