Nauka gry na gitarze



Paco de Lucia

w rzeczywistości nazywa się Francisco Sanchez Gomez. Pseudonim artystyczny przyjął na cześć swojej matki Lucii Gomez. (więcej)

Do inspiracji twórczością

J. Mascisa i zespołu Dinosaur Jr. otwarcie przyznaje się wielu wielkich muzyków. Fanem zespołu był miedzy innymi Kurt Cobain i wielu innych muzyków sceny Grunge. (więcej)

Jedna z gitar

z serii Modern Player firmy Fender wyposażona jest w bardzo ciekawy przetwornik nazwany Triplebucker. Jest to konstrukcja 3-cewmowa (zazwyczaj stosuje się pickupy 2 lub 1-cewkowe). Brzmienie tego przetwornika ma charakter humbuckera ale o znacznie rozszerzonym paśmie. Przystawka świetnie sprawdza się w barwach przesterowanych. Istnieje także możliwość wyłączenia jednej cewki i używania Triplebuckera jako tradycyjnego przetwornika 2-cewkowego. (więcej)

Utwór "All Those Years Ago"

powstał na początku lat osiemdziesiątych, który George Harrison nagrał wraz z Ringo Starrem i Paulem McCartneyem po śmierci Lennona. Piosenka znalazła swoje miejsce na płycie „Somewhere in England” (więcej)

Tagi

  • Tryl
  • Ozdobnik
  • Technika
  • Gry.Hammer-on
  • Pull-off
  • Muzyka
  • Kostkowanie
  • Dzwięki
  • Gitara
  • Struny
  • Instrumnet

Tryl - technika gry na gitarze i nie tylko

2012-06-15 10:14
Gabi
Techniką, której zasady opierają się o hammer on i pull-off jest tryl, opierający się na naprzemiennym graniu dźwięku właściwego i jego górnej sekundy – małej lub wielkiej. Chcąc w sposób najprostszy wyjaśnić na czym polega można powiedzieć, że jest to dynamiczne granie dwóch dźwięków przy połączeniu hammer onu i pull-offu. W przypadku gitary tryl wykonuje się zazwyczaj na jednej strunie. Jego historia sięga dawnych lat. Ciekawostką jest, że Ludwig van Beethoven wykorzystał tryl w interwale sekundy małej na początku utworu „Dla Elizy”. Był to ponadto jego motyw przewodni. Dziś tryl stanowi częsty element solówek w heavy-metalu. Nazywa się go ornamentem, ozdobnikiem dźwięku.

W notacji muzycznej tryl oznaczany jest jako „tr” nad nutą, nieraz przy połączeniu z falistą linią. Jest to istotny element, jeśli stosujemy go na co najmniej dwóch nutach. Chcąc wykonać go poprawnie należy trącić raz strunę, kolejnie uderzać i odrywać palec. Przeważnie jego prędkość nie jest stała, a z czasem rośnie. Ilość zmian dźwięku zależy od długości nuty wraz z trylem. W przypadku wolnego tempa nutę gramy dłużej, a tryl zaprezentuje bogatszy zbiór dźwięków. Dłuższe tryle, wymagające różnic dynamicznych (np. crescendo – stopniowego wzmocnienia dynamiki) wykonuje się kostką. W tempie szybkim nuta będzie krótsza, istnieje również możliwość, że tryl zredukuje się do niej, dźwięku wyższego o jedną sekundę i ponownie do nuty.

W przypadku muzyki jazzowej tryl przeobraża się w różne formy. Często zaczyna się nie koniecznie od górnej sekundy, ale też od dźwięku głównego. Możemy również znaleźć tu sekundę dolną. Często tryl porównywany jest do tremolo, gdyż ten pełni jego rozszerzoną funkcję.

Przy poświęceniu odpowiedniej ilości czasu na naukę, tryl stanowi jedną z łatwiejszych do opanowania technik zdobniczych dźwięku.

Napisz komentarz

Drogie czytelniczki / drodzy czytelnicy.
Wszystkie komentarze są moderowane, z tego też powodu proszę nie umieszczać komentarzy obraźliwych. Komentarz nie może zawierać linków do innych stron. Wasze komentarze będą ukazywać się z pewnym opóźnieniem.