Nauka gry na gitarze



Kurt Cobain

miał dość krótkie palce i małe dłonie, do tego był leworęczny. Wybór Jaguara firmy Fender był podyktowany między innymi tymi cechami. Gitara ma krótką skalę, dzięki temu gra się na niej łatwiej a jej leworęczna wersja nie wymagała dodatkowych dopłat. Inną sprawą jest, że to właśnie ten instrument zdefiniował brzmienie Nirvany i muzyki grunge w latach 80'tych i 90'tych. (więcej)

Sygnatura Briana Maya

jest kopią gitary The Red Special, którą muzyk zbudował wraz z ojcem. Przez wiele lat był to podstawowy instrument gitarzysty zespołu Queen. (więcej)

Z niewielkiej imprezy

studenckiej, Ursynalia urosły do rangi festiwalu na miarę europejską. (więcej)

Podczas europejskiej trasy

koncertowej (w 2001 roku), perkusista zespołu Foo Fighters - Taylor Hawkins, trafił do szpitala z powodu przedawkowania narkotyków. Jego stan był na tyle ciężki, że zespół odwołał część koncertów. Wydarzenie to jednak zmieniło życie Taylora na tyle, że postanowił prowadzić bardziej higieniczny tryb życia. (więcej)

Tagi

  • Tryl
  • Ozdobnik
  • Technika
  • Gry.Hammer-on
  • Pull-off
  • Muzyka
  • Kostkowanie
  • Dzwięki
  • Gitara
  • Struny
  • Instrumnet

Tryl - technika gry na gitarze i nie tylko

2012-06-15 10:14
Gabi
Techniką, której zasady opierają się o hammer on i pull-off jest tryl, opierający się na naprzemiennym graniu dźwięku właściwego i jego górnej sekundy – małej lub wielkiej. Chcąc w sposób najprostszy wyjaśnić na czym polega można powiedzieć, że jest to dynamiczne granie dwóch dźwięków przy połączeniu hammer onu i pull-offu. W przypadku gitary tryl wykonuje się zazwyczaj na jednej strunie. Jego historia sięga dawnych lat. Ciekawostką jest, że Ludwig van Beethoven wykorzystał tryl w interwale sekundy małej na początku utworu „Dla Elizy”. Był to ponadto jego motyw przewodni. Dziś tryl stanowi częsty element solówek w heavy-metalu. Nazywa się go ornamentem, ozdobnikiem dźwięku.

W notacji muzycznej tryl oznaczany jest jako „tr” nad nutą, nieraz przy połączeniu z falistą linią. Jest to istotny element, jeśli stosujemy go na co najmniej dwóch nutach. Chcąc wykonać go poprawnie należy trącić raz strunę, kolejnie uderzać i odrywać palec. Przeważnie jego prędkość nie jest stała, a z czasem rośnie. Ilość zmian dźwięku zależy od długości nuty wraz z trylem. W przypadku wolnego tempa nutę gramy dłużej, a tryl zaprezentuje bogatszy zbiór dźwięków. Dłuższe tryle, wymagające różnic dynamicznych (np. crescendo – stopniowego wzmocnienia dynamiki) wykonuje się kostką. W tempie szybkim nuta będzie krótsza, istnieje również możliwość, że tryl zredukuje się do niej, dźwięku wyższego o jedną sekundę i ponownie do nuty.

W przypadku muzyki jazzowej tryl przeobraża się w różne formy. Często zaczyna się nie koniecznie od górnej sekundy, ale też od dźwięku głównego. Możemy również znaleźć tu sekundę dolną. Często tryl porównywany jest do tremolo, gdyż ten pełni jego rozszerzoną funkcję.

Przy poświęceniu odpowiedniej ilości czasu na naukę, tryl stanowi jedną z łatwiejszych do opanowania technik zdobniczych dźwięku.

Napisz komentarz

Drogie czytelniczki / drodzy czytelnicy.
Wszystkie komentarze są moderowane, z tego też powodu proszę nie umieszczać komentarzy obraźliwych. Komentarz nie może zawierać linków do innych stron. Wasze komentarze będą ukazywać się z pewnym opóźnieniem.