W pewnym momencie

swojej kariery zespół Depeche Mode prawie całkowicie poszedł w stronę muzyki programowanej. Brak żywych instrumentów i utrata naturalności bardzo przeszkadzała Davidowi Gahanowi, który za wszelką cenę chciał powrócić do bardziej "żywych" brzmień. (więcej)

Druga fala popularności

Big Muffa przyszła pod koniec lat 80tych i na początku 90tych ubiegłego wieku, kiedy to triumfy święciły zespoły grungowe. Brudne i potężne brzmienie tego efektu słychać między innymi na płytach Nirvany, Smashing Pumpkins i Mudhoney. (więcej)

W Chinach zakazano

dystrybucji ostatniej płyty zespołu Guns'N'Roses, która nosi dwuznaczny tytuł Chinese Democracy. Oficjalnym powodem podanym przez władze Chin był "atak na naród chiński w tekstach piosenek". Prawda jest jednak taka, że władzę tego kraju nie zaakceptowały kontrowersyjnego tytułu albumu. (więcej)

Motorhead

to potoczne określenie człowieka odurzonego amfetaminą. Taka nazwa zespołu idealnie pasowała do ówczesnego stylu życia Lemmyego, który został wyrzucony z poprzedniego zespołu za ekscesy spowodowane naużywaniem narkotyków. (więcej)

Tagi

  • Mark Egan
  • Basista
  • Jazz
  • Muzyka
  • Pat Metheny
  • Bas
  • Gitara basowa
  • Gitara
  • Instrument
  • Fusion
  • Producent
  • Kompozytor

Mark Egan - basista jazzowy

Mark Egan urodził się w 1951 roku w Brockton w Massachusetts.

Mark odziedziczył pasję do muzyki po ojcu. Początkowo, w wieku dziesięciu lat, uczył się gry na trąbce. Zainteresowanie instrumentem trwało do końca szkoły średniej, jednak w międzyczasie rozpoczął również przygodę z gitarą. Po liceum dołączył do University of Miami’s Frost School of Music, gdzie uczył się również z Jerrym Cokerem – wykładowcą jazzowym. W tym czasie zaprzyjaźnił się z Ira Sullivan, Patem Methenym, Dannym Gottliebem, Cliffordem Carterem i wieloma innymi znanymi artystami, którzy nieustannie inspirowali go do pracy. W czasie studiów zaprzyjaźnił się też z Jaco Pastoriusem, który był najbardziej wpływowy dla jego muzyki. Obydwoje mieszkali na Florydzie na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Egan poznał wówczas spojrzenie wirtuoza gitary na instrument, które bardzo go zainspirowało.

Artysta znany jest z kariery solowej, która zaowocowała wydaniem trzech platynowych i trzech ozłoconych albumów, ale również z bycia liderem w wielu grupach, w tym w Elements. Ponadto przyczynił się do współpracy nad ścieżkami dźwiękowymi do filmów i programów telewizyjnych – „Alladyn”, „Two Moon Junction”, „The Object of My Affection”, „You’ve Got Mail” „The Color of Money”, „A Chorus Line”, „NBC Sports”, „ABC’s All My Children”, czy „CNN/Headline News”.

Pracował jako muzyk sesyjny oraz często występował u boku wielu popularnych artystów, reprezentujących wszelakie gatunki muzyczne. Do muzyków tych wliczyć można Stinga, Arcadię, Rogera Daltreya i Joan Osborne, Marianne Faithfull, Davida Sanborna, Johna McLauglina, czy Sophie B. Hawkins. Ponadto koncertuje po świecie z Elements, Billem Evansem i Larrym Coryellem.

Jednym z jego najpopularniejszych albumów jest „As We Speak”, nagrany przy współpracy z Johnem Abercrombiem i Dannym Gottliebem. W czasie pracy z zespołem wydał również dziesięć nagrań, a taże przyczynił się do powstania trzech filmów – „Om Yoga & Meditation”, „Music on The Edg” oraz instruktażowy „Bass Workship”. W roku 2008 muzyk pojawił się na nagraniu live perkusisty Kena Serio „In The Moment”. Wydał również krążek „Urge” z trębaczem Forrestem Buchtelem Jr.

W roku 1992 stworzył własną wytwórnię płytową „Wavetone Records”.