James Burton założył

fundację zajmująca się pomocą dzieciom, które pragną zacząć swoją przygodę w gitarowym świecie. Działalność obejmuję naukę gry i zakup instrumentów. (więcej)

Zespół AC/DC powstał

w Australii, ale bracia Young są rodowitymi Szkotami. Muzycy wyraźnie to podkreślają w wywiadach. Wizerunek zespołu również nawiązuje do szkockich korzeni liderów. (więcej)

Połączenie tradycji

i nowoczesności. Taka jest właśnie seria gitar Modern Player firmy Fender. Firma postanowiła odkurzyć kilka starych projektów i dodać kilka nowoczesnych rozwiązań. w ten sposób powstały bardzo oryginalne i nie spotykane wcześniej gitary. (więcej)

Kaczmarski był praworęczny

jednak na gitarze grał jak osoba leworęczna. Nie przekładał przy tym strun i strun, przez co ich układ był odwrotnie niż w standardowych gitarach. Kaczmarski sam przyznał się do tego, że leworęczna gra wynikła z jego niewiedzy, ale właśnie dzięki temu brzmienie jego gitary było tak bardzo charakterystyczne. (więcej)

Tagi

  • Ralph Towner
  • Gitarzysta
  • Multiinstrumentalista
  • Kompozytor
  • Aranżer
  • Muzyka
  • Gitara klasyczna
  • Gitara akustyczna

Początki i rozwój kariery Ralpha Townera

Ralph Towner urodził się 1 marca 1940 roku w Chehalis w Waszyngtonie w rodzinie nauczycielki gry na fortepianie i trębacza. Przygodę z instrumentami rozpoczął dzięki temu w młodym wieku – mając trzy lata grał już na fortepianie, w wieku pięciu lat pasją do trąbki zaraził go ojciec. Wraz ze wstąpieniem na Uniwersytet Oregonu zainteresował się brzmieniami gitary. Rozpoczął wówczas naukę pod okiem Karla Scheita. W latach wczesnej młodości szkolił wytrwale i z uporem swój talent gry na gitarze, dzięki czemu w wkrótce z impetem rozpoczął karierę muzyczną.

W latach sześćdziesiątych pracował jako pianista jazzowy na scenach Nowego Jorku. Jego muzyka ukształtowana była wówczas przez silne wpływy Billa Evansa. Wkrótce rozpoczął eksperymentować z gitarą klasyczną i dwunastostrunową. W tym czasie miał okazję występować u boku osób ściśle związanych z Evansem – Jeremim Steigem, Eddiem Gomezem, Markiem Johnsonem, Jackiem DeJohnettem i Garym Pearcockiem.

Wraz z początkiem lat siedemdziesiątych dołączył do Consort, którego liderem był wówczas Paul Winter. Nieługo potem odszedł z zespołu wraz z kolegami – McCandlessem, Moorem i Walcottem – rozpoczynając współpracę z Oregon, która w tej dekadzie okazała się znacząca dla historii muzyki. Brzmienia łączyły folk, muzykę indyjską, a także improwizacje jazzu awangardowego. W tym dziesięcioleciu Towner nawiązał również relację z wytwórnią ECM, firmującą większość jego solowych projektów. W roku 1972 na rynku ukazał się „Trios/Solos”, będący pierwszym nagraniem Townera jako leadera. Tego samego roku wystąpił na „I Sing The Body Electric” Weather Report, prezentującego brzmienia jazz fusion. Tym samym zdobył etykietę sidemana.Charakterystycznym dla Ralpha zachowaniem jest unikanie gry na gitarze elektrycznej. Jego ulubionym instrumentem są gitary wyposażone w sześć lub dwanaście nylonowych strun. Mimo to nie rezygnuje z dynamiki oraz dbałości o idealną współpracę muzyków i instrumentów. Ponadto rozpoznać można go po specyficznej technice wplatania między struny papieru i innych materiałów, co tworzy niepowtarzalny efekt perkusji. Kolejną cechą charakterystyczną może być dla Townera używanie techniki overdubbingu, polegającej na dograniu części wokalnej lub instrumentalnej do wcześniej już nagranego materiału. Stanowi to element artystyczny utworu, umożliwiający na wykorzystanie brzmień fortepianu, gitary, czy syntezatora na tej samej ścieżce dźwiękowej. Jego eksperymenty z wykorzystaniem overdubbingu najbardziej słyszalne są na „Diary” z 1974 roku. Muzyka Ralpha to przede wszystkim folk, World Music i muzyka poważna. Jest fanem jazzu i muzyki europejskiej – wiedeńskiego klasycyzmu, romantyzmu i wiedeńskiej awangardzie – której, jak sam mówi, zawdzięcza inspirację. Obecnie Ralph Towner na stałe osiedlił się w Rzymie.